آخرین مطالب
  • امام صادق علیه السلام فرمود: هر كس دوست دارد از اصحاب قائم باشد، بايد انتظار بكشد با پرهيزكاري و اخلاق نيك رفتار نمايد در حالي كه منتظر باشد (مكيال المكارم ج2ص151)
  • امام صادق علیه السلام فرمود: « مردم امام خود را نيابند . امام در موسم حج حاضر شود و آنها او را مي‌بيند ولي آنها او را نمي‌بينند.» (كتاب كافي ج2 ص 146)
  • امام عسكری علیه السلام فرمود: «شيعيان ما در يك غم و اندوه دائم به سر مي‌برند تا زماني كه فرزندم كه پيامبر اسلام نويد ظهورش را داده ظاهر شود.» (روزگار رهايي ص392)
  • رسول اكرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: « در آخر الزمان براي مردم روزگاري مي‌رسد كه تنها همّ و غمشان شكم آنها و شرف آنها تجملات زندگي و قبله ‌آنها زنهايشان مي‌شوند.» (روزگار رهايي ص 702)
  • رسول اكرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمود : « در آخر الزمان قرآن با ني و لحن و غنا خوانده مي‌شود بدون اينكه به هنگام تلاوت با خوف و خشيت پروردگار همراه باشد.» (روزگار رهايي ص797)
  • امیرالمومنین علي علیه السلام فرمود: « او (قائم) هنگامي ظاهر مي‌شود كه كسي كه امر به معروف كند خوار شود ، و كسي كه مرتكب گناه شود مورد ستايش قرار گيرد.» (روزگار رهايي ص716)
  • امام كاظم علیه السلام فرمود: «تحقيقاً كه امر غيبت يك آزمايشي است از جانب خداي عزوجل كه خلقش را به وسيله آن آزمايش كند.» (روزگار رهايي ص 143)
  • امیرالمومنین علي علیه السلام فرمود: « (در نزديكي ظهور) مرد را به خاطر پوشيده نگه داشتن همسرش سرزنش ميكنند.» (روزگار رهايي ص 743)
  • امیرالمومنین علي علیه السلام فرمود: « (در نزديكي ظهور) آلات لهو و لعب در رهگذر مردم آشكارا به كار گرفته مي‌شود، مردم عبور مي‌كنند و كسي جرأت نمي كند از آن جلوگيري كند.» (روزگار رهايي ص 803)
  • رسول اكرم صلی الله علیه وآله وسلم فرمود: « (از علائم آخرالزمان) هنگامي است كه زنها جامه مردان را بپوشند و پوشش حيا از آنها گرفته شود.» (روزگار رهايي ص 75)
  • امام باقر علیه السلام فرمود: « هرگز هرگز فرج حاصل نشود تا آنكه به سختي غربال شويد تا ناخالصان بروند و خالصان باقي بمانند.» (الغيبه ص 206)
  • امیرالمومنین علي علیه السلام فرمود: « در انتظار فرج (قائم) باشيد و از رحمت خدا نا اميد نباشيد. » (الخصال ص 616)
  • امام صادق علیه السلام فرمود:‌ « به خدا سوگند من اگر او (مهدی) را درك مي‌كردم جانم را براي حضرت صاحب الامر فدا مي‌كردم. » (روزگار رهايي ص 425)
دانلود احادیث مهدوی
شگفتیهای عصر ظهور

نظر سنجی

کدام قسمت سایت بیشتر مورد استفاده شما قرار گرفت؟
حکمتی از قرآن
شگفتیهای عصر ظهور
معرفت نسبت به امام معصوم
رافت و مهربانی امام عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف
وظایف شیعیان در زمان غیبت
مطالب خواندنی
پرسش و پاسخ

آمار بازدیدکنندگان

توضیحات

اخبار غیبی انبیا از سرزمین کربلا

ورود به زمین کربلا باعث حزن و رقت است چنان‌که نسبت به جمیع انبیاء واقع شد چون روایت شده که همه پیامبران به زیارت کربلا توفیق یافته‌اند و در آنجا حالت حزن و اندوه برآنان مستولی گشته است.

حسینیه مشرق- ورود به زمین کربلا باعث حزن و رقت است چنان‌که نسبت به جمیع انبیاء واقع شد چون روایت شده که همه پیامبران به زیارت کربلا توفیق یافته‌اند و در آنجا حالت حزن و اندوه برآنان مستولی گشته است و در ادامه از واقعه کربلا با خبر شده و براین مصیبت گریسته‌اند.

مرحوم شوشتری می‌نویسد: «ورود به زمین کربلا باعث حزن و رقت است چنانکه نسبت به جمیع انبیاء واقع شد چون روایت شده که همه پیامبران به زیارت کربلا توفیق یافته‌اند: همه انبیاء زیارت نمودند آن مقام شریف را و در آن توقف کرده، گفتند: «ای زمین تو مکانی پر خیر هستی در تو دفن خواهد شد ماه تابان امامت(1)

هر یک از پیامبران که وارد کربلا می‌شدند صدمه‌ای بر ایشان وارد می‌شد، دل‌تنگ مهموم گشته از خداوند سبب آن را سؤال می‌نمودند خداوند وحی می‌فرمود که این زمین کربلاست و در آن حضرت حسین علیه‌السلام شهید خواهد شد.(2)

چون اهل‌بیت وارد کربلا شدند ام‌کلثوم عرض کرد: «ای برادر! این بادیه هولناکی است که از آن خوف عظیم بر دلم جا گرفته

حضرت حسین (علیه السلام) فرمود: «بدانید که من در وقت عزیمت از صفین با پدرم امیر المومنین (علیه السلام) وارد این زمین شدیم. پدرم فرود آمده سر در کنار برادرم گذارده ساعتی در خواب رفت و من بر بالین او نشسته بودم ناگاه پدرم مشوش از خواب بیدار شد و زار زار می‌گریست. برادرم سبب آن را پرسید فرمودند:‌ «در خواب دیدم که این صحرا دریایی پر از خون بود و حسین من در میان آن دریا افتاده دست‌ و پا می‌زند و کسی به فریاد او نمی‌رسید

پس رو به من کرده فرمود:‌ «ای حسین! چگونه خواهی بود هرگاه برای تو در این زمین چنین واقعه‌ای رو دهد؟»گفتم: «صبر می‌کنم و به‌جز صبر چاره‌ای ندارم(3)

هنگامی‌که حضرت آدم به زمین فرود آمد حوا را ندید دنبال او می‌گشت تا کربلا گذر نمود بدون سبب غمگین شده سینه‌اش تنگ گردید و چون به محل شهادت حسین (علیه السلام) رسید پایش لغزید و بر زمین افتاد و خون از پایش جاری شد.

سر به آسمان بلند کرد و عرض نمود: «خداوندا آیا گناهی از من صادر شد که مرا به آن معاقب فرمودی؟ من همه زمین را گشتم و مثل این زمین به من بدی نرسید.»خداوندا به او وحی نمود که ای آدم گناه نکردی ولکن فرزندت حسین (علیه السلام) در این مکان از روی ستم کشته می‌شود، خون تو به همراهی خون او جاری شد.

عرض کرد: «قاتل او کیست؟»‌ وحی آمد: «‌قاتلش یزید ملعون اهل آسمان‌ها و زمین است.» آدم گفت:‌ «ای جبرئیل (درباره قاتل آن حضرت) چه کنم؟»‌ گفت: «او را لعن کن.» پس آدم چهار بار او را لعن کرد و به‌سوی عرفات روانه شد پس در آنجا حوا را یافت.(4)

هنگامی‌که حضرت نوح (علیه السلام) سوار کشتی شد تمام جهان را سیر نمود چون به کربلا رسید طوفانی شد (و آن کشتی به تلاطم افتاد) و نوح از غرق شدن ترسید به پروردگار خود عرض کرد: «خدایا همه دنیا را گشتم چنین حالتی مثل این زمین به من دست نداد

جبرئیل نازل شد و فرمود: ای نوح در این محل حضرت حسین فرزند زاده محمد صلی الله علیه و آله و سلم، خاتم انبیاء و فرزند علی (علیه السلام) خاتم اوصیاء کشته می‌شود.پرسید: «ای جبرئیل قاتل او کیست؟» پاسخ داد: «قاتل او ملعون هفت آسمان و زمین است. پس نوح چهار مرتبه او را لعن کرد سپس کشتی سیر نمود تا به جودی رسید و در آنجا مستقر شد.(5)

حضرت ابراهیم (علیه السلام) چون از کربلا عبور کرد اسبش لغزید و از اسب افتاد سرش شکسته خون جاری شد پس شروع به استغفار نمود و عرض کرد: «خدایا چه گناهی از من صادر شد؟»جبرئیل نازل شد و گفت: «ای ابراهیم گناهی از تو سر نزده لکن در این زمین فرزند زاده خاتم پیامبران و فرزند (علی (علیه السلام)) خاتم اوصیاء کشته می‌شود ازاین‌جهت خون تو جاری شد تا همراه با خون آن جناب گردد...»(6)

هنگامی‌که اسماعیل گوسفندان خود را برای چرا به کنار فرات فرستاد، چوپان به او خبر داد چند روز گوسفندان آب نمی‌آشامند! اسماعیل از خداوند سبب آن را پرسید جبرئیل نازل شد و گفت: «‌ای اسماعیل از گوسفندانت سؤال کن سبب آن را می‌گویند

به آن‌ها فرمود: «چرا از این آب نمی‌آشامید؟» به زبان فصیح گفتند: ‌«به ما خبر رسیده که فرزندت حسین (علیه السلام) فرزند زاده حضرت محمد (ص) در اینجا با لب‌ تشنه کشته می‌شود و ما به جهت حزن بر او از این شریعه آب نمی‌نوشیم»

اسماعیل درباره قاتل آن جناب سوال کرد گفتند: «آن حضرت را ملعون اهل آسمان‌ها و زمین و تمام خلائق می‌کشد پس اسماعیل قاتل آن بزرگوار را لعنت کرد(7)

روایت شده که سلیمان به فرش خود می‌نشست و در هوا سیر می‌کرد. روزی هنگامی‌که درحرکت بود به زمین کربلا رسید. باد بساط او را سه دور به هم پیچانید بطوریکه سلیمان ترسید سقوط کند پس باد آرام شد و فرش در زمین کربلا فرود آمد.

سلیمان به باد گفت: برای چه (این کار را کردی و) فرود آمدی‌؟‌ گفت: در این موضع حسین (علیه السلام) کشته می‌شود.

پرسید: حسین (علیه السلام) کیست؟‌ باد گفت:‌ حسین فرزند زاده محمد مختار (‌ص) و فرزند علی حیدر کرار (علیه السلام) است. سؤال کرد: «قاتل او کیست؟» ‌گفت: «ملعون اهل آسمان‌ها و زمین یزید است.» سلیمان دست به دعا برداشت و یزید را لعن و نفرین نمود و جن و انس آمین گفتند. پس باد وزید و بساط سیر خود ادامه داد(8)

روزی حضرت موسی (علیه السلام) با یوشع‌بن‌نون سیر می‌کرد چون به زمین کربلا رسید کفش آن جناب پاره و بند آن باز شد و خار به پای او نشست و خون جاری گشت. عرض کرد: «خدایا چه گناهی از من سر زد (که مبتلا شدم)؟»

به او وحی شد که در این موضع حسین (علیه السلام) کشته و خون او ریخته می‌شود و لذا خون تو به همراهی خون وی جاری گردید. عرض کرد:« پروردگارا حسین (علیه السلام) کیست؟‌ خطاب آمد: «‌او فرزند زاده محمد مصطفی (ص) و پسر علی مرتضی (علیه السلام) است

پرسید: «قاتل او کیست؟‌» گفته شد: «او ملعون ماهیان دریا و وحشیان صحرا و پرندگان هواست.» موسی (علیه السلام) دست به دعا برداشت و بر یزید لعن و نفرین کرد و یوشع آمین گفت آنگاه به دنبال کار خود روان گشت.(9)

روزی که حضرت عیسی (علیه السلام) با حواریون در بیابان سیاحت می‌کردند گذرشان به کربلا افتاد. شیری غران را دیدند که راه را بر ایشان بسته است. حضرت عیسی (علیه السلام) پیش آمد و فرمود:‌ «ای شیر چرا در این جاده نشسته‌ای و نمی‌گذاری عبور کنیم؟» آن شیر به زبان فصیح گفت:‌ «من راه را برای شما باز نمی‌کنم تا اینکه بر یزید کشنده حسین (علیه السلام) لعن کنید

حضرت عیسی (علیه السلام) فرمود: «حسین (علیه السلام) کیست؟» شیر گفت: «او فرزند زاده محمد پیامبر امی (ص) و پسر علی (علیه السلام) ولی خداست.»فرمود:«‌قاتل او کیست؟» گفت: «قاتل وی ملعون تمام حیوانات وحشی و گرگان و درندگان خصوصاً در روزهای عاشورا است

پس حضرت عیسی (علیه السلام) دست به دعا برداشت و بر یزید لعن و نفرین کرد و حواریون آمین گفتند. پس شیر از راه دور شد و ایشان گذشتند.(10)

مرحوم مازندرانی حایری ذیل این قضیه می‌نویسد: حضرت عیسی (علیه السلام) و حواریون گریستند و بر قاتل آن حضرت لعن کردند؛ و حضرت عیسی (علیه السلام) فرمود: «‌یا بنی‌اسرائیل بر قاتل حسین (علیه السلام) لعن کنید و اگر زمانش را درک کردید از پای ننشینید (همراه او جهاد کنید) چون شهید شدن با او مانند شهادت با انبیاء است(11)

زیارت کردن سایر انبیاء عظام کربلای مقدسه را بر همین منوال بوده است.

پی نوشت:

[1] بحارالانوار، ج 44،ص301 ح 10.
[2]
بحارالانوار، ج 44، ص 242 تا 244.
[3]
مهیج الاحزان ص 65 معالی السبطین ج 1،ص 175 اشک روان ص 210.
[4]
بحارالانوار، ج 44،ص 242 ح 37 اشک روان ص217.
[5]
بحارالانوار، ج 44، ص 243 ح 38 اشک روان ص 217.
[6]
بحارالانوار، ج 44، ص 243 ح 39.
[7]
بحارالانوار، ج 44، ص 243 ح 40 اشک روان ص 220.
[8]
بحارالانوار، ج 44، ص 244ح 42.
[9]
بحارالانوار: ج 44، ص 244 ح 41.
[10]
بحارالانوار، ج 44، ص 244 ح 43.
[11]
معالی السبطین ج 1،ص 176.

منبع : سایت کرب و بلا

تگ ها:

ارسال نظرات

نام و نام خانوادگی
متن نظر

شما اینجا هستید